شیرین بهانه بود
فرهاد تیشه میزد تا نشنود صدای مردمانی که در گوشش می خواندند
بفهم دوستت ندارد

بی خیالی...

همیشه نمی شود زد به بی خیالی

و گفت تنهـــــــــــا آمده ام ٬ تنهـــــــا می روم...

یک وقت هایی ٬ شاید حتی برای ساعتی یا دقیقه ای ٬ کم میاوری ! ...



دل وامانده ات یکـــــــــــــ نفر را می خواهد .........!

بعضی وقتها

از شدت دلتنگی ، گریه که هیچ

دلت می خواهد ،

های های بمیری

 

من عاشق آن دیده چشمان سیاهم
بیهوده چی گویم که پریشان نگاهم
گر مستی چشمان سیاه تو گناه است
من طالب آن مستی و خواهان گناهم... ♥

دیوونه بازی
یعنی وقتی کنارته ،یهو دماغشو بکشی
چشماش پرِ اشک بشه بگه :
آخه مگه خل شدی ؟؟؟
بگی آخ آره دیگه! خلِ تو !
وقتی داره باهات بحث می کنه
چشماتو ریز کنی ،بگی :
خاک به ســـــــــرم ... باز تو اخم کردی ؟!!!
نگفته بودم بهت نمیاد ؟ اصلا گوش نمی دی ها !
بعد تا بیاد چیزی بگه !
بگی چی گفتی ؟؟؟ دوسم داری ؟ خوب عزیزم منم دوست دارم !
نشسته باشین تو یه جمعِ دوستانه داره حرف می زنه .. حرف می زنه.. حرف می زنه
یهو وسطِ حرفش بری بگی :
تو پرانتز می خواستم بگم من ایشونو خیییییییلی عاشقم
خوب داشتی می گفتی عزیزم ...
دیوونه بازی یعنی اینکه یه روز بیاد بهت بگه :
مرسی که انقدر دیوونه ای !!!!

عاشقتم دیوونه...

مراقـــب حــــرف هایتـــان باشیـــد ...

وقــــتی زده شدنـــــد

فقـــــط قابـــــل بخشش هستنـــد,

نـــــــــــه فرامــــــوش شــــــدن ....

یكی بترسه از اینكه یه روز از دستت بده....
سعی كنه ناراحتت نكنه...
حس قشنگیه ... وقتی ازش جدا میشی
اس ام اس بده عزیز دلم رسید؟
قشنگه: یهو بغلت كنه،
یهو تو ی جمع .. در گوشت بگه دوست
دارم! بگه كه حواسم بهت هست....
حس قشنگیه ازت حمایت كنه ...
آره ...!! دوست داشتن همینه...

در پرتو الطاف ایزد منان

نوروز فرخنده بر روزگار خرمتان مبارک

و بهار شوق انگیز بر قامت سبز وجودتان

شکوفه باران باد . . .

.

بــــا چه فريــادى بگويــــم قلب من درگـيرتـــــوست،
مهرتـــــو جــــــــــان من و جـــــان من دردســــت تـــــوست،
دست من خــالى ولــى قلبــم ز عشــق تــو پــــراست،
گـــر چــه من نـــــالايقـم امـــــا دلـــم عـــاشق تـــــوست،♥

آرام ترین تپش قلبم را تقدیمت میکنم تا بدانی که ارام بخش وجودمی . .

یکی بود یکی نبود. چهار نفر به نامهای " همه" " کسی" " هرکس"و " هیچ کس" بودند. یک کار مهم بایستی انجام میشد و از " همه" خواسته شد تا آن را انجام دهد. "همه" مطمئن بود که" کسی" آن را انجام خواهد داد. " هر کس" میتوانست آن را انجام دهد ولی "هیچ کس" آن را انجام نداد. "کسی" در این مورد عصبانی شد زیرا آن وظیفه"همه" بود. " همه" فکر کرد که " هرکس" میتواند آنرا انجام دهد. اما " هیچ کس" نفهمید که " همه" آن را انجام نخواهد داد. نتیجه این شد که " هیچ کس" آن چه را که " هر کس" میتوانست انجام دهد انجام نداد "همه" " کسی" را سرزنش نمود.

این حکایتم دقیقا حکایت ما آدماست

غریبه بوداشنا شد

عادت شد
عشق شد
هستی شد
... خسته شد
بی وفا شد
دور شد
بیگانه شد
حسرت شد

فراموش نشد
فراموش نشد
فراموش نشد ...